Wielu wierzących spędza lata, modląc się o większą wiarę. Proszą Boga o więcej zaufania, więcej odwagi i większą pewność. Tymczasem Biblia przedstawia zaskakującą prawdę. Problem często nie polega na braku wiary, ale na niewykorzystywaniu tej, którą już otrzymaliśmy.
To ważne odkrycie, ponieważ zmienia sposób patrzenia na życie duchowe. Zamiast ciągle czekać na coś nowego, możemy zacząć rozwijać to, co już zostało nam dane.
Dlatego warto zadać pytanie: dlaczego wielu chrześcijan nigdy nie korzysta z miary wiary, którą otrzymali od Boga?
Apostoł Paweł napisał, że Bóg „udzielił każdemu miarę wiary”. To stwierdzenie pokazuje, że wiara nie jest zarezerwowana dla duchowych elit.
Nie jest również cechą dostępną wyłącznie pastorom, misjonarzom czy szczególnie uzdolnionym chrześcijanom.
Każdy wierzący otrzymał od Boga zdolność do zaufania Mu i życia w wierze.
Problem polega na tym, że posiadanie czegoś nie oznacza jeszcze korzystania z tego.
Podobnie jak człowiek może posiadać narzędzia i nigdy ich nie używać, tak samo może mieć potencjał wiary, który pozostaje niewykorzystany.
To jeden z najczęstszych błędów w myśleniu o wierze.
Wielu ludzi porównuje się z innymi.
Patrzą na osoby, które wydają się pewne siebie, odważne i duchowo dojrzałe.
Następnie dochodzą do wniosku:
„Ja nigdy nie będę miał takiej wiary.”
Problem polega na tym, że widzą efekt końcowy, a nie proces.
Każda dojrzała wiara rozwijała się stopniowo.
Nikt nie zaczynał od wielkich rzeczy.
Jednym z powodów, dla których wielu wierzących nie doświadcza wzrostu, jest przekonanie, że wiara rozwinie się sama.
Tak się jednak nie dzieje.
Podobnie jak mięśnie wymagają ćwiczeń, tak samo wiara wymaga działania.
Jeżeli człowiek nigdy nie podejmuje kroków zaufania, jego wiara pozostaje na poziomie teorii.
Może znać wiele wersetów.
Może uczestniczyć w nabożeństwach.
Może słuchać kazań.
Jednak bez praktycznego zastosowania trudno mówić o wzroście.
Największe lekcje wiary zwykle nie przychodzą podczas czytania książek.
Przychodzą podczas codziennych wyzwań.
To właśnie wtedy człowiek uczy się ufać Bogu bardziej niż własnym obawom.
Jedną z największych przeszkód jest strach.
W poprzednich artykułach omawialiśmy już jego wpływ na życie duchowe.
Strach sprawia, że człowiek pozostaje w miejscu.
Wie, co powinien zrobić.
Czuje Boże prowadzenie.
Rozumie biblijne zasady.
Jednak nie podejmuje działania.
Najczęściej pojawia się w postaci pytań:
Takie myśli skutecznie paraliżują rozwój wiary.
Mało kto postrzega wygodę jako zagrożenie duchowe.
A jednak właśnie ona często zatrzymuje rozwój.
Wiara wymaga ruchu.
Wymaga decyzji.
Wymaga gotowości do wyjścia poza to, co znane i bezpieczne.
Jeżeli człowiek zawsze wybiera wyłącznie komfort, trudno oczekiwać znaczącego wzrostu.
W ostatnich artykułach poruszaliśmy temat różnicy między znajomością Biblii a zaufaniem Bogu.
To samo dotyczy wiary.
Można wiedzieć bardzo dużo.
Można rozumieć doktryny.
Można znać wersety na pamięć.
Jednak sama wiedza nie wystarczy.
To właśnie dlatego niektórzy chrześcijanie, mimo ogromnej wiedzy biblijnej, nie doświadczają większej skuteczności w życiu duchowym.
To najważniejsze pytanie.
Skoro Bóg dał każdemu wierzącemu miarę wiary, jak zacząć z niej korzystać?
Wielu ludzi odkłada działanie.
Myślą, że zaczną ufać Bogu bardziej, gdy poczują się pewniej.
Jednak wiara nie pojawia się po działaniu.
Wiara rozwija się podczas działania.
Nie musisz od razu podejmować wielkich decyzji.
Wiara rośnie stopniowo.
Każde małe zwycięstwo buduje fundament pod kolejne.
Jednym z najskuteczniejszych sposobów wzmacniania wiary jest pamięć.
Warto wracać do sytuacji, w których Bóg już wcześniej prowadził i pomagał.
Takie wspomnienia wzmacniają zaufanie na przyszłość.
To właśnie tutaj wiara staje się praktyczna.
Nie chodzi jedynie o przekonania.
Chodzi o sposób życia.
Codzienne decyzje pokazują, czy naprawdę ufamy Bogu.
Nie zawsze będzie temu towarzyszyć wyjątkowe uczucie.
Najczęściej objawia się to w prosty sposób:
To właśnie tak wygląda wiara w praktyce.
Zmiany rzadko są natychmiastowe.
Jednak z czasem zaczynasz zauważać różnicę.
Rośnie pewność.
Maleje lęk.
Pojawia się większy pokój.
Zmienia się sposób patrzenia na problemy.
Człowiek zaczyna odkrywać, że wiara nie jest teorią, ale realną siłą wpływającą na codzienne życie.
Prawda o tym, że Bóg dał ci miarę wiary, jest jednocześnie zachętą i wyzwaniem. Zachętą, ponieważ nie musisz zaczynać od zera. Wyzwaniem, ponieważ otrzymana wiara wymaga rozwijania i praktycznego wykorzystania.
Wielu chrześcijan nie korzysta z niej w pełni z powodu strachu, wygody, zwątpienia lub przekonania, że potrzebują czegoś więcej, zanim zaczną działać.
Tymczasem wiara rozwija się właśnie wtedy, gdy zaczynamy używać tego, co już otrzymaliśmy. To w codziennych decyzjach, małych krokach i zwykłym zaufaniu Bogu odkrywamy, jak wielki potencjał kryje się w wierze, którą nam dał.
Poznaj pełny kontekst tych rozważań w książce „Wiara, która zwycięża świat” Ulfa Ekmana.
