W życiu wielu wierzących przychodzi moment przejmującej duchowej suszy. Choćbyś nienagannie wypełniał wszystkie religijne obowiązki, regularnie biegał na nabożeństwa, a Twoja znajomość teologii imponowała otoczeniu, w głębi serca czujesz palącą pustkę. Zaczynasz tęsknić za czymś „więcej” – za Bogiem, który nie jest tylko tematem niedzielnych kazań, ale żywą, codzienną rzeczywistością.
W poszukiwaniu tej głębi i utraconej pasji ludzie rzucają się w różne strony. Jedni studiują mistyczne pisma Ojców Kościoła, inni szukają ratunku w skomplikowanych tradycjach, wielogodzinnych liturgiach czy coraz to nowych sakramentaliach. Próbują za wszelką cenę „dokopać się” do Bożej obecności przez zasłonę rytuałów. Jednak Słowo Boże ma dla Ciebie zupełnie inną, prostą i rewolucyjną obietnicę. Droga do bogatego życia z Ojcem nie wiedzie przez rozbudowane ludzkie systemy religijne.
Jednym z największych błędów tradycyjnej religijności jest przekonanie, że bliskość z Bogiem można wypracować lub wręcz „otrzymać automatycznie” za pośrednictwem rytuałów. Systemy kościelne uczyły nas ufać sakramentom jako jedynym kanałom łaski. Wmawiano nam, że pokój serca i napełnienie Duchem zależą od tego, czy podejdziemy do określonego ołtarza, czy wypowie nad nami formułę uprawniony kapłan i czy spełnimy warunki kościelnego prawa.
To potężna pułapka, która uzależnia Twoją relację z Twórcą Wszechświata od drugiego człowieka i ziemskiej instytucji. Żaden sakrament, choćby sprawowany w najwspanialszej katedrze, ani żaden ludzki pośrednik – ksiądz, pastor, biskup czy charyzmatyczny lider – nie jest w stanie zapewnić Twojej duszy prawdziwego, żywego zaspokojenia.
Bóg nie zamknął swojej obecności w materialnych znakach kontrolowanych przez urzędników religijnych. System, który mówi: „Przyjdź do nas, a my damy ci Boga”, buduje wokół Ciebie duchowe ogrodzenie. Tymczasem Jezus przyszedł, aby te ogrodzenia bezpowrotnie zburzyć.
Kiedy odrzucimy skomplikowane nadbudowy ludzkiej tradycji, Pismo Święte odsłania przed nami zdumiewającą prostotę. W Liście Jakuba znajdujemy krótkie, ale potężne zdanie, które powinno stać się fundamentem Twojego poszukiwania:
„Przystąpcie bliżej do Boga, to i On przybliży się do was.” (List Jakuba 4:8, Biblia Warszawska)
Zwróć uwagę na absolutny brak jakichkolwiek instytucjonalnych warunków w tej obietnicy. Jakub nie pisze: „Zapiszcie się do odpowiedniej organizacji, przejdźcie proces inicjacji, złóżcie ofiarę i poczekajcie na werdykt hierarchów”. Nie.
Obietnica ta mówi o bezpośredniej, intymnej relacji serca. Przystąpienie do Boga to akt Twojej woli, decyzja o uniżeniu się przed Nim w szczerości, rzucenie się w Jego ramiona z wiarą w to, kim jest. W tym samym momencie, bez udziału jakichkolwiek ziemskich pośredników, Bóg odpowiada swoim ruchem – przybliża się do Ciebie. Zasłona świątyni została rozerwana na pół w momencie śmierci Jezusa na krzyżu. Droga do Miejsca Najświętszego jest otwarta dla każdego, 24 godziny na dobę, przez krew Baranka.
Jeśli tęsknisz za bogatszym życiem duchowym, czas przestać szukać Boga w strukturach, a zacząć szukać Go w Prawdzie. Wejście w tę niczym nieogrodzoną bliskość wymaga kilku prostych, ale radykalnych kroków:
Nie musisz dłużej żebrać o okruchy Bożej obecności u stołu ludzkich systemów religijnych. Bóg nie jest daleko. Nie ukrywa się za złotymi tabernakulami ani skomplikowanymi procedurami liturgicznymi. On pragnie Ciebie bardziej, niż Ty tęsknisz za Nim.
Kiedy zdasz sobie sprawę, że Twoje bezpieczeństwo, Twoja tożsamość i Twoje duchowe bogactwo zależą wyłącznie od Chrystusa, z Twoich barków spadnie ogromny ciężar. Wejdziesz w przestrzeń niesamowitej wolności, w której Twoja dusza nareszcie zostanie nasycona. Bóg jest na wyciągnięcie ręki – wystarczy, że przyjdziesz do Niego bez żadnych warunków i religijnych pośredników.
