Wielu z nas regularnie czyta Biblię, chodzi do kościoła i zgadza się z doktrynami, jednak w codziennym życiu zderza się z bolesną bezsilnością. Widzimy cierpiących bliskich, słyszymy o diagnozach lekarskich paraliżujących strachem i czujemy frustrację, zadając sobie pytanie: „Gdzie jest ta moc, o której czytam w Ewangelii?”.

Jezus nigdy nie planował, aby Jego uczniowie byli jedynie bezradnymi obserwatorami ludzkiego cierpienia. Pozostawił nam jasne i bezkompromisowe wezwanie: chce, abyśmy czynili dokładnie te same rzeczy, które On czynił – a to bezpośrednio obejmuje uzdrawianie chorych.

Uzdrawianie nie jest zarezerwowane wyłącznie dla „wybranych” liderów czy wielkich ewangelizatorów z telebimami. To fundamentalna część Bożej strategii docierania do świata. Jeśli pragniesz przestać być tylko słuchaczem Słowa, a stać się jego odważnym wykonawcą, czas odkryć, jak w praktyce poruszać się w nadprzyrodzonej sferze królestwa Bożego.

Ewangelia bez uzdrowienia to tylko połowa historii

Aż jedna trzecia ziemskiej służby Jezusa polegała na uzdrawianiu chorych. Kiedy Chrystus obchodził miasta i wioski, nie ograniczał się do suchej teorii – Jego słowom zawsze towarzyszyła manifestacja Bożej miłości w postaci fizycznego uwalniania ludzi od niemocy.

I obchodził Jezus wszystkie miasta i wioski, nauczał w ich synagogach i zwiastował ewangelię o Królestwie, i uzdrawiał wszelką chorobę i wszelką niemoc.

— Ewangelia Mateusza 9,35

Zaraz po tym, jak Jezus pokazał swoim uczniom, jak wygląda służba w praktyce, przekazał im dokładnie tę samą władzę i moc. Dlaczego? Ponieważ uzdrowienie jest potężnym narzędziem ewangelizacyjnym. Spektakularne cuda natychmiast zwracają uwagę niewierzących, kruszą twarde serca i przygotowują grunt pod przyjęcie poselstwa o zbawieniu. Pokazują światu, że nie reprezentujesz ludzkiej religii, ale jesteś żywym ambasadorem Jezusa Chrystusa.

Boża wola jest zawsze jedna: „Chcę, bądź oczyszczony!”

Największą barierą w modlitwie o chorych bywa teologiczne wahanie: „Czy Bóg na pewno chce uzdrowić tę konkretną osobę?”. Ewangelie wielokrotnie rozbijają tę wątpliwość w pył. Przyglądając się historii trędowatego, który podszedł do Jezusa z pytaniem pełnym niepewności, widzimy natychmiastową reakcję Mistrza.

I przyszedł do niego trędowaty z prośbą, upadł na kolana i rzekł do niego: Jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić. A Jezus, zdjęty litością, wyciągnął rękę swoją, dotknął się go i rzekł mu: Chcę, bądź oczyszczony! I natychmiast zszedł z niego trąd, i został oczyszczony.

— Ewangelia Marka 1,40-42

Zapis tej sytuacji znajdziemy aż u trzech ewangelistów (Mateusza, Marka i Łukasza). To potrójne świadectwo jasno i klarownie objawia odwieczną wolę Boga: On chce uzdrawiać! Bóg nie tylko posiada nieograniczoną możliwość dokonania cudu, ale ma w sobie głębokie współczucie i pragnienie przywracania zdrowia każdemu, kto przychodzi do Niego z wiarą.

Jak wzrasta wiara w nadprzyrodzone działanie?

Nikt nie staje się mężem wiary w ułamku sekundy. Wiara to rzeczywistość dynamiczna, która – zgodnie z biblijnymi zasadami – potrzebuje odpowiednich warunków oraz praktyki do wzrostu.

John Decker dzieli się swoim doświadczeniem, wskazując na trzy kluczowe filary budowania niezłomnego przekonania o Bożym uzdrowieniu:

1. Karmienie umysłu Słowem Bożym

Wiara rodzi się ze słuchania Słowa Chrystusowego. Aby zacząć myśleć kategoriami królestwa, musisz świadomie medytować nad obietnicami uzdrowienia i nakazami, które Jezus zostawił swoim uczniom.

2. Przebywanie w atmosferze wiary

Nasze środowisko ma ogromne znaczenie. Jeśli spędzasz czas wyłącznie ze sceptykami, Twoja ufność osłabnie. Szukaj ludzi, którzy aktywnie poruszają się w sferze nadnaturalnej, odważnie modlą się o chorych i regularnie oglądają Boże działanie. Oglądanie cudów na własne oczy drastycznie skraca drogę do przełamania własnych barier myślowych.

3. Świadectwo zamyka usta wątpliwościom

Dzielenie się opowieściami o tym, czego Bóg już dokonał, błyskawicznie buduje atmosferę oczekiwania na kolejne cuda. Świadectwo realnego uzdrowienia nie tylko ucisza cyniczne głosy sceptyków, ale uwalnia u drugiego człowieka odwagę do wyciągnięcia ręki po swój własny cud.

Czego uczy nas lekcja o „podwójnej modlitwie” Jezusa?

Często rezygnujemy zbyt szybko. Jeśli po naszej pierwszej, krótkiej modlitwie ból nie mija natychmiast, wycofujemy się zawstydzeni, myśląc, że ponieśliśmy porażkę. Tymczasem w Ewangelii Marka widzimy niezwykłą sytuację, w której sam Jezus musiał modlić się o niewidomego człowieka dwukrotnie, zanim ten odzyskał pełną ostrość wzroku.

Potem znowu położył ręce na jego oczy, a on przejrzał i został uzdrowiony; i widział wszystko wyraźnie.

— Ewangelia Marka 8,25

Jezus nie poddał się po pierwszym etapie, gdy uzdrowienie zamanifestowało się jedynie częściowo. Pracował z tym człowiekiem tak długo, aż cel został osiągnięty. To kluczowa technika w służbie: uzdrowienie zaczyna się w momencie, gdy podejmujesz modlitwę, ale pełna fizyczna manifestacja może wymagać wytrwałości. Bądź gotowy modlić się drugi, trzeci i kolejny raz, dopóki Duch Święty nie da Ci jasnego sygnału do zakończenia posługi.

Jak zastosować to w praktyce? Twój przewodnik krok po kroku

Bycie wykonawcą Słowa wymaga przejścia od teorii do realnego działania w codzienności. Oto jak możesz zacząć usługiwać chorym w mocy Ducha Świętego:

• Zacznij od asystowania: Jeśli paraliżuje Cię strach, nie musisz od razu stawać na pierwszej linii frontu. Dołącz do kogoś, kto ma już doświadczenie w modlitwie o chorych. Kładź ręce razem z nim, słuchaj jak formułuje nakazy i wspieraj go swoim „amen”.
• Bądź czujny na cichy głos Ducha: Boża obecność i słowo wiedzy często przychodzą niespodziewanie – nawet wtedy, gdy czujesz się duchowo zmęczony lub niewystarczający. Kiedy w Twoich myślach pojawi się nagła, wstrząsająca informacja o czyjejś dolegliwości, zaryzykuj, podejdź do tej osoby i zapytaj o to.
• Wypowiadaj odważne nakazy: Modlitwa o uzdrowienie w Nowym Testamencie rzadko była błaganiem – częściej przybierała formę przejęcia autorytetu. Zamiast rozwlekłych formułek, kładź ręce na chorym miejscu i nakazuj chorobie lub bólowi odejść w imieniu Jezusa Chrystusa.
• Rozmawiaj w trakcie modlitwy: Nie bój się pytać osoby, za którą się modlisz, czy odczuwa jakąkolwiek zmianę (zmniejszenie bólu, ciepło, większą swobodę ruchu). Jezus zapytał ślepego: „Czy widzisz coś?”. Dokładna informacja zwrotna podpowie Ci, jak pokierować dalszą modlitwą.
• Chroń atmosferę wiary: Po modlitwie poucz uzdrowioną osobę, by stale dziękowała Bogu za to, co zaczęło się dziać w jej ciele, unikając środowiska pełnego cynizmu i powątpiewania, dopóki cud nie zostanie ostatecznie potwierdzony przez lekarza.

Jezus Chrystus zaaranżował ten świat tak, aby Boża moc przepływała przez zwykłych, prostych ludzi – takich jak Ty i ja. Cuda nie zależą od doskonałości Twojej kondycji duchowej, ale od Twojej całkowitej zależności od Boga i posłuszeństwa Jego Słowu. Wyjdź dzisiaj ze swojej strefy komfortu i odważ się położyć ręce na kimś, kto potrzebuje dotknięcia Mistrza.

Więcej w książce: Czyń to, co Jezus