Czy pamiętasz ten moment, kiedy Jezus zmienił Twoje życie? Tę pierwszą, niezwykłą radość, która sprawiała, że chciałeś wykrzyczeć całemu światu: „Bóg to zrobił! Przebaczył mi i uwolnił mnie!”? Z czasem jednak ten pierwotny ogień potrafi przygasnąć, a w jego miejsce pojawia się paraliżujący strach przed odrzuceniem lub brakiem odpowiednich słów.

Wielu chrześcijan uważa, że ewangelizacja to zadanie wyłącznie dla ludzi z „silnym darem” i pasją do publicznych przemówień. Nic bardziej mylnego. Prawda jest taka, że każdy wierzący został powołany do niesienia Dobrej Nowiny, a najskuteczniejsza ewangelizacja świata nie dzieje się na wielkich stadionach, ale w relacjach jeden na jeden.

Oto jak opanować pierwszą, fundamentalną umiejętność nadprzyrodzonej służby i stać się skutecznym ambasadorem Chrystusa w swojej codzienności.

Każdy chrześcijanin jest powołany (bez wyjątków!)

Wielki Nakaz Misyjny nie został skierowany wyłącznie do pastorów i zawodowych ewangelizatorów. Choć tylko niewielki procent Ciała Chrystusa posiada unikalny, naturalny dar masowej ewangelizacji, to nie zwalnia to nikogo z nas ze składania świadectwa.

Jezus zaprosił nas wszystkich do wejścia w autentyczną służbę pojednania:

A Jezus przystąpiwszy, rzekł do nich te słowa: Dana mi jest wszelka moc na niebie i na ziemi. Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata.

— Ewangelia Mateusza 28,18-20

Jesteśmy ambasadorami Królestwa Bożego tam, gdzie żyjemy. Twoja rodzina, przyjaciele, sąsiedzi czy koledzy z pracy potrzebują usłyszeć słowo pojednania. Bóg chce użyć właśnie Ciebie, aby pociągnąć ich do siebie.

Twoja historia ma potężną moc – opowiedz ją!

Najlepszym i najbardziej przekonującym narzędziem ewangelizacyjnym nie jest znajomość skomplikowanej teologii, ale Twoje osobiste świadectwo. Krótka, szczera historia o tym, kim byłeś przed poznaniem Jezusa, jak Go spotkałeś i co zmienił w Twoim życiu, ma większą siłę rażenia niż dziesięć losowych wersetów biblijnych rzuconych w stronę rozmówcy.

Ludzie z Twojego otoczenia nie chcą świętoszkowatych napomnień. Chcą usłyszeć prawdę. Chcą dowiedzieć się:

• Jak Bóg uratował Twoje małżeństwo?
• W jaki sposób pomógł Ci przetrwać kryzys i podnieść się z porażki?
• Jak uwolnił Cię od lęku, nałogu czy poczucia winy?

Pismo Święte zachęca nas do stałej gotowości:

Lecz Chrystusa Pana poświęcajcie w sercach waszych, zawsze gotowi do obrony przed każdym, domagającym się od was wytłumaczenia się z nadziei waszej.

— 1 List Piotra 3,15

Gdy nauczysz się opowiadać swoją historię w prosty, 5-7 minutowy sposób, zniknie lęk, a Duch Święty zyska przestrzeń do działania. Ewangelia jest prosta – to my niepotrzebnie ją komplikujemy.

Sfera publiczna, czyli Twój codzienny „szlak misyjny”

Służba pojednania nie ogranicza się do murów kościoła. Ona dzieje się w sferze publicznej – na Twoim podwórku, podczas grilla u sąsiadów, w kolejce w hipermarkecie czy w trakcie podróży. Jezus spędzał czas pośród codziennego życia ludzi, uzdrawiając i niosąc nadzieję tam, gdzie akurat przechodził.

John i Sonia Decker dzielą się niesamowitymi historiami, kiedy Duch Święty potrafił dosłownie „poklepać po ramieniu” w najmniej oczekiwanym momencie:

• Zatrzymany samolot: Gdy spóźnieni wbiegli na pokład samolotu, Sonia poczuła natchnienie, by porozmawiać z nastolatką siedzącą obok. Proste pytanie o Boga otworzyło serce dziewczyny, która chwilę przed lądowaniem ze łzami w oczach powtarzała modlitwę przyjęcia Jezusa.
• Męskie kolana w księgarni: John, spiesząc się na spotkanie biznesowe, został zaczepiony przez klienta szukającego Biblii. Słysząc wewnętrzny głos Ducha Świętego: „Zapytaj go, czy Mnie zna”, odważył się zadać to pytanie. Kilka minut później obaj klęczeli na środku księgarni, a nieznajomy oddawał swoje życie Chrystusowi.

Jak zastosować to w praktyce? Twój plan działania

Być „wykonawcą Słowa” oznacza przejść od teorii do czynów. Oto jak możesz zacząć działać już dziś:

• Przygotuj i spisz swoje świadectwo: Usiądź z kartką papieru i opisz swoją historię. Podziel ją na trzy proste części: jak wyglądało Twoje życie przed Chrystusem, jak Go poznałeś i co zmieniło się po Twoim nawróceniu. Ćwicz opowiadanie jej w zwięzły sposób.
• Módl się o otwartość na sprawy Królestwa: Zaczynaj każdy dzień prostą modlitwą: „Panie, jestem gotów. Pokaż mi dzisiaj ludzi, którym mogę pomóc i opowiedzieć o Tobie”.
• Bądź wrażliwy na konwersacyjne „wskazówki”: Duch Święty często podsuwa idealne momenty na rozmowę. Zwracaj szczególną uwagę, gdy Twój rozmówca:
  • Sam zaczyna poruszać tematy duchowe lub wspomina o Bogu.
  • Opowiada o życiowym problemie, z którego Bóg już wcześniej Ciebie uwolnił (np. kryzys rodzinny, lęki, nałogi).
  • Mówi o ciężkiej chorobie, otwierając drzwi do propozycji modlitwy o uzdrowienie.
• Bierz osobistą odpowiedzialność: Prawdziwa ewangelizacja kończy się włączeniem człowieka do lokalnej społeczności. Jeśli ktoś przez Ciebie przyjmie Pana, pomóż mu zakorzenić się w kościele, zaproś na grupę domową i wspieraj w pierwszych krokach wiary.

Gdyby każdy chrześcijanin przyprowadził do Chrystusa tylko jedną osobę w roku i pomógł jej wzrastać, Kościół podwajałby swoją wielkość co 12 miesięcy. To prosty, Boży plan na zmianę świata. Nie komplikujmy go – po prostu zacznijmy działać!

Więcej na ten temat w książce: Czyń to, co Jezus