Wielu chrześcijan przeżywa głęboką frustrację, czytając obietnice z Ewangelii. Widzimy wyzwania codzienności, stoimy przed trudnymi decyzjami i często czujemy się duchowo bezradni. Zadajemy sobie wtedy pytanie: „Jak mam iść za Jezusem, skoro nie wiem, w którą stronę mnie prowadzi?”.
Jezus nigdy nie planował, aby Jego Kościół działał po omacku. Pozostawił nam jasną obietnicę: jako Jego owce mamy zdolność i przywilej słyszenia Jego głosu. Słuchanie Boga to nie rzadki dar dla nielicznych „superduchowych” liderów, ale fundamentalna umiejętność każdego wierzącego. Jeśli pragniesz przestać być tylko słuchaczem Słowa, a stać się wykonawcą, który działa w nadprzyrodzonej sferze, czas dowiedzieć się, jak w praktyce rozpoznać i przyjąć Boże prowadzenie.
Najważniejszym elementem w czynieniu tego, co Jezus, jest słuchanie Jego głosu i bezwzględne posłuszeństwo Jego prowadzeniu. To jest właśnie klucz do owocnej służby, którego poszukuje tak wielu liderów i ewangelizatorów. Jezus nie działał na podstawie własnych ludzkich analiz, ale opierał się na bezpośrednim objawieniu od Ojca.
Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, nie może Syn sam od siebie nic czynić, tylko to, co widzi, że Ojciec czyni; co bowiem On czyni, to samo i Syn czyni. Ojciec bowiem miłuje Syna i ukazuje mu wszystko, co sam czyni…
— Ewangelia Jana 5,19-20
Bóg doskonale zna prawdziwe źródło problemów ludzi wokół nas – zarówno w sferze fizycznej, emocjonalnej, jak i duchowej. Najbardziej efektywnym sposobem zaspokojenia ludzkich potrzeb jest wsłuchanie się w to, co Bóg mówi nam o konkretnej sytuacji. Kiedy stajemy się echem Bożego głosu, nasza posługa zyskuje zupełnie nową, nadprzyrodzoną skuteczność.
Dla osób o analitycznym umyśle koncepcja słyszenia niewidzialnego Boga może wydawać się na początku irracjonalna. John Decker szczerze wspomina, że gdy jako młody chrześcijanin z wykształceniem biznesowym usłyszał ludzi mówiących „Bóg do mnie powiedział”, uznał ich za dziwnych lub szalonych. Nauka słuchania Boga to proces, który wymaga czasu, cierpliwości i wejścia w osobistą dyscyplinę.
Na początku drogi bardzo łatwo pomylić religijny zapał lub własne pragnienia z głosem Ducha Świętego. Jak przejść przez ten etap bez rozczarowania?
Jeśli nie masz pewności, czy słyszane słowo pochodzi od Boga, zastosuj zasadę transparentności i pokory. Zamiast mówić autorytatywnie: „Tak mówi Pan”, podejdź do drugiej osoby z miłością i powiedz: „Mogę się mylić, ale chciałbym przekazać ci to, co – jak mi się wydaje – słyszę dla ciebie od Pana. Czy mogę to zrobić?”. po wszystkim zapytaj wprost: „Czy to miało dla ciebie jakiś sens? Czy to pasuje do twojej sytuacji?”. Taka postawa chroni ludzi, a Tobie daje bezpieczną przestrzeń do nauki i weryfikacji.
Najlepszym sposobem nauki jest dzielenie się natchnionymi słowami w obecności dojrzałych liderów, którzy potrafią rozsądzać sprawy duchowe. Kiedy poddajemy nasze odczucia pod ocenę biblijnie ugruntowanych wierzących, szybko uczymy się odróżniać duszewne emocje od czystego prowadzenia Ducha Świętego.
Aby Twój umysł stał się wrażliwy na subtelne impulsy od Ducha Świętego, musisz wyrobić w sobie dwa kluczowe, codzienne nawyki. Stanowią one duchowy fundament, z którego Bóg może swobodnie czerpać.
Nie możesz przemawiać w imieniu Pana, dopóki nie będziesz miał w sobie zasobów, z których Duch Święty może skorzystać. Najlepszym punktem wyjścia do dawania proroczych zachęt jest poznanie Biblii na wylot poprzez uczenie się wersetów na pamięć.
Możesz w tym celu wykorzystać sprawdzoną zasadę psychologiczną: ćwicz dany nawyk przez 21 dni, aby wszedł Ci w krew. Nagrywaj swoje ulubione fragmenty Pisma Świętego i słuchaj ich w samochodzie, podczas spaceru czy w drodze do pracy. Kiedy przechowujesz Słowo w sercu, zastępujesz ludzkie schematy myślenia wiecznymi prawdami. Wtedy Duch Święty w ułamku sekundy przypomni Ci dokładnie ten werset, który jest idealną odpowiedzią na problem człowieka stojącego przed Tobą.
Modlitwa językami jest nadnaturalnym narzędziem, które ma swój początek w naszej duchowej naturze, a nie w intelekcie. Apostoł Paweł w Efezan 6,18 wzywa, aby zanosić o każdym czasie modły w Duchu.
Im więcej modlisz się językami w swojej codzienności, tym bardziej stajesz się otwarty na Boży głos. Regularna, dłuższa modlitwa w językach (np. powyżej pół godziny) buduje wewnętrzną energię duchową i wprowadza w stan głębokiej łączności z Panem. Praktykuj także zatrzymanie: po intensywnej modlitwie językami, ucisz się i słuchaj. Bardzo często w Twoim umyśle zaczną pojawiać się zrozumiałe słowa uwielbienia lub konkretne myśli – będzie to nic innego jak dany przez Ducha wykład tajemnic, którymi przed chwilą się modliłeś.
Bycie „wykonawcą Słowa” oznacza podjęcie konkretnego działania. Nie czekaj na idealne warunki – zacznij rozwijać swoją wrażliwość już dziś za pomocą tych kroków:
Słyszenie Bożego głosu nie zależy od Twoich ludzkich zasług, ale od Twojej gotowości do wyciszenia własnego ego i poddania się duchowej dyscyplinie. Bóg pragnie mówić do Ciebie każdego dnia znacznie bardziej, niż Ty pragniesz Go usłyszeć. Wyjdź poza sferę teorii, napełnij się Słowem, zacznij modlić się w Duchu i zobacz, jak Twoja codzienność zamienia się w fascynującą przygodę współpracy z Jezusem.
Więcej w książce: Czyń to, co Jezus
